Publicado no BOE a Real Decreto-Lei para a igualdade retributiva entre mulleres e homes
O BOE ven de publicar o Real Decreto-lei 39/2026, do 17 de novembro, polo que se modifican o texto refundido da Lei do Estatuto dos Traballadores, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2015, do 23 de outubro; o Real Decreto 902/2020, do 13 de outubro, de igualdade retributiva entre mulleres e homes; a Lei 3/2023, do 28 de febreiro, de Emprego; e o Real Decreto 723/2026, do 9 de setembro, polo que se transpon la Directiva (UE) 2019/1152 do Parlamento Europeo e do Consello, do 20 de xuño de 2019, relativa a unhas condicións laborais transparentes e previsibles en la Unión Europea.
Dentro do mesmo, entre outras cuestións, realízase a modificación do texto refundido da Lei do Estatuto dos Traballadores, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2015, do 23 de outubro, atendendo aos seguintes termos máis salientables:
1. Protección fronte a represalias (art. 4.h): defínese un novo dereito centrado en non sufrir trato desfavorable por reclamar dereitos laborais ou exercitar accións xudiciais/administrativas.
2. Información escrita sobre a relación laboral (art. 8.5): a empresa debe informar por escrito dos elementos esenciais da relación laboral, ao comezo e ante calquera modificación non recollida no contrato.
3. Conversión xornada completa/parcial (arts. 12.4.e e 12.5.d): a devandita conversión debe ser sempre voluntaria, nunca imposta unilateralmente e o rexeitamento non pode carrexar despedimento nin sanción. As horas complementarias requiren aviso previo mínimo de 3 días, e se a empresa as cancela, a persoa traballadora conserva a retribución.
4. Período de proba (art. 14): será como máximo de 6 meses para persoas tituladas, 2 meses para o resto, 3 meses en empresas de menos de 25 persoas traballadoras; 1 mes en contratos temporais de ≥6 meses, considerándose nulo se xa se desempeñaron las mesmas funcións ou se a resolución empresarial por embarazo ou maternidade.
5. Igualdade e non discriminación (art. 17): amplíanse os supostos de discriminación nula (identidade sexual, lingua, parentesco, etc.) e refórzase a igualdade retributiva.
6. Pluriedad laboral (art. 21.1): a empresa non pode prohibir traballar para outras empresas, salvo restricións obxectivas (seguridade, confidencialidade, conflitos de intereses).
7. Transición a outra forma de emprego: créase un novo artigo 21 bis definindo a dita transición a outra forma de emprego como o dereito para solicitar conversión a parcial/indefinido ou postos máis estables (con 6 meses de antigüidade), estando obrigada a empresa para responder motivadamente por escrito en 1 mes (3 meses en empresas de ≤10 persoas traballadoras).
8. Igualdade salarial (art. 28): a empresa debe pagar a mesma retribución (salarial ou extrasalarial, directa ou indirecta) por un mesmo traballo ou de igual valor, sen discriminación por sexo. Dous traballos teñen igual valor se as súas funcións, formación esixida, factores de desempeño e condicións laborais son realmente equivalentes. A empresa debe manter un rexistro de valores medios salariais desagregado por sexo e por grupos/categorías/postos de igual valor e a representación legal dos traballadores ten dereito a acceder a el, mesmo se a información permite identificar retribucións individuais (respectando a protección de datos). No caso das empresas de 50 ou máis persoas traballadoras deben xustificar no rexistro se a brecha media entre sexos é ≥25% e as empresas de 100 ou máis se é ≥5%. As persoas traballadoras poden revelar a súa propia retribución para velar pola igualdade, e son nulas as cláusulas contractuais que prohiban divulgar información salarial.
9. Prazos de prescrición (art. 59): no caso de discriminación retributiva: 3 anos desde o cesamento da situación. Caducidade de 20 días hábiles para despedimento, contratos temporais, mobilidade xeográfica e modificacións substanciais, interrumpible pola solicitude de conciliación.
